مهمترین مشکل محصلین کشور چیست؟

 

 

 

 

جناب وردک یک روز بحث کمرنگ شدن زبان فارسی در دروس تعلیمی را مطرح می کند،
یک روز تاریخ افغانستان را از کتابهای درسی حذف می کند و احتمالا در آینده نزدیک نظام تحصیلی پاکستان را جایگزین نظام نداشته تحصیلی در کشور می کند تا اثبات نماید که مقامات این وزارت از خود اراده و اختیاری ندارند  همه سال با فرا رسیدن فصل بهار مدارس کشور نیز رسما آغاز به کار می نمایند تا قریب به هشت میلیون دانش آموز مشغول به تحصیل در مدارس گردند.

سال جدید تعلیمی نیز درحالی آغاز می شود که طی چند سال گذشته بسیاری از شاگردان مکاتب در بخش های مختلف افغانستان بخاطر عدم دسترسی لازم به کتاب،
نبود استادان مسلکی و کمبود جاهای مناسب برای آموزش به شدت شکایت داشته اند و همچنین در مورد مقدار و نحوه پرداخت معاش معلمین نیز مسایل بسیاری به وجود آمد.

بر همگان روشن است که وزارت معارف یکی از زیر بنایی ترین پایه های هر کشور است زیرا پایه های فکری و اصول اعتقادی اشخاص را در آینده مشخص می نماید،
ولی به نظر می رسد ارزش این وزراتخانه در دید جناب رییس جمهور و وزیر معارف بسیار کم اهمیت جلوه نموده است.

درحال حاضر چندین میلیون بی سواد درکشور ما وجود دارد و ما نیروی باسواد کم داریم تا بتواند به درد وضعیت آموزشی افغانستان بخورد. ولی با این وجود شاهد آن هستیم که بسیاری از تحصیل کردگان کشور زمانی که می توانند در راستای تعلیمی کشور مفید واقع شوند، با بورسیه های مختلف از کشور خارج می شوند و تجربه ثابت کرده است که اکثر این افراد پس از اتمام تحصیلات خود به کشور باز نمی گردند. (پس چه کسی می خواهد به این اطفال محروم، کمک آموزشی نماید؟)

معلمین کشور نیز که بسیاری از آنان با معاش بسیار ناچیز مجبور به گذران زندگی هستند، شاهد این مطلب می باشند که همکارانشان در وزارت با سمتهای مشاور و مسوولین بلند پایه تعلیمی، حقوق های هزار دالری دریافت می نمایند، بدون اینکه شخص رییس جمهور یا شخص وزیرمعارف به فکر تغییر این روند باشند.

بحث تغییر رسمی زبان کشور از فارسی به پشتو یا انگلیسی نیز طرحی است که مدتی می باشد جناب وردک در دستور کار خود قرار داده تا بتواند شاید در ده سال آینده به باب میل اربابان غربی اش آن را اجرایی نماید تا غربزدگی ما از حکومتداری تا فرهنگ مردم را شامل گردد.

اما شاید پرسیده شود عامل این همه بی سوادی، عدم توجه به تحصیلات عمومی، وضعیت نامناسب مدارس و فضاهای آموزشی، کمبود کتب درسی مناسب و ... چیست؟
جواب تنها یک مطلب است: استقرار افراد غیر متخصص و ناکارآمد در سمتی که هیچ تناسبی با این افراد ندارد.


در همه جای دنیا مرسوم است که وزیر معارف باید یک شخص متخصص و کارآمد و همچنین آشنا به نظام های جدید آموزشی در سراسر جهان باشد تا بتواند با یک مدیریت صحیح ، آن نظامی را که برای کشور مناسب تر است جایگزین نظامهای آموزشی قدیمی نماید. ولی متاسفانه چند سالی این وزارتخانه زیربنایی در اختیار کسی است که هیچ تخصص چشمگیری در زمینه این سمتش ندارد زیرا ایشان
رشته پزشکی خوانده، مدتی هم در پاکستان کارمند سازمان ملل بوده و پس از ورود به افغانستان در شورای وزیران مشغول به کار بوده است.


همین انتقاد درباره خود جناب غلام فاروق وردک نیز وارد است، زیرا ایشان نیز در انتخاب کارکنان وزارتخانه اش متوسل به پارت و باند بازی می باشد. این افراد نیز مثل خود شخص وزیرغیرمسلکی و غیر متخصص میباشند و صرفا به این دلیل که مورد اعتماد شخص وردک بودند وارد این وزارتخانه شدند، و همین امر سبب شده است که وضعیت بی سوادی درکشور همچنان اسفبار باشد.

جناب وردک یک روز بحث کمرنگ شدن زبان فارسی در دروس تعلیمی را مطرح می کند،یک روز تاریخ افغانستان را از کتابهای درسی حذف می کند و احتمالا در آینده نزدیک نظام تحصیلی پاکستان را جایگزین نظام نداشته تحصیلی در کشور می کند تا اثبات نماید که مقامات این وزارت از خود اراده و اختیاری ندارند.

وزارتخانه ای که به هیچ عنوان نباید هیچ فرد سیاسی بر آن سیطره و تفوق داشته یا با دیدگاه های سیاسی خاص از منظر قومیتی خاص بدان نگریسته شود، در اختیار کسی است که قوم گرایی او زبانزد عام و خاص است.

به هر صورت باید منتظر بمانیم تا ببینیم در سال جدید تعلیمی تا چه حد به مشکلات شاگردان مکاتب افغانستان از لحاظ دسترسی به کتب درسی و وضعیت معاش معلمین و بهبود فضاهای آموزشی توجه صورت خواهد گرفت؟

فرستنده: الحاج میرزا قربان محمد

/ 0 نظر / 23 بازدید